Het slotstuk van de bejubelde reeks
Als Liewe Cupido na de uitvaart van zijn moeder terugkomt in zijn ouderlijk huis op Texel, blijkt er te zijn ingebroken. Het lijkt erop dat iemand vergeefs geprobeerd heeft het logboek van de laatste fatale reis van zijn vader te ontvreemden. Liewe gaat op onderzoek uit, maar hoe dichter hij bij de ware toedracht van het ongeluk komt, des te meer hij beseft dat hij bezig is sluimerende demonen te wekken. Als hij dan ook nog merkt dat er voor het eerst van zijn leven op hem gejaagd wordt, dringt de vraag zich op of hij er niet beter aan had gedaan om de familiegeheimen te laten voor wat ze zijn.
'Zijn vorige boeken waren al ware kunststukjes, maar met zijn laatste verhaal overtreft Mathijs Deen zichzelf. De prachtige zinnen die schijnbaar achteloos komen aanspoelen, het eilandgevoel en de rustige opbouw van het plot – het is er opnieuw, maar het verhaal kent nog meer spanning (en soms zelfs vaart) dan ooit.' Trouw
'Ook in het slot van Mathijs Deens Waddenreeks zijn de dwaalsporen weer geraffineerd.' de Volkskrant
'De visser is een fraai orgelpunt van een reeks die is uitgegroeid tot een ijpunt in de recente Nederlandse misdaadliteratuur. De plot is geloofwaardig en spannend, maar de echte kracht van het boek en de reeks zit in de manier waarop Deen erin slaagt complexe personages en hun relaties in sobere, maar haarscherpe observaties en confrontaties vorm te geven. **** De Standaard
'Een geweldig boek, een prachtig slot van de reeks Waddenthrillers.' Athenaeum|Scheltema
'Beklemmend slotstuk.' ZIN Magazine
'Deen heeft goud in handen met Liewe Cupido.' **** Vrij Nederland
'De Waddenthrillers van Mathijs Deen zijn het Nederlandse antwoord op de vele misdaadboeken uit Scandinavië.' de Volkskrant
'Wat kan Deen prachtig schrijven.' Het Parool
'De serie is magistraal afgerond. (...) De afwikkeling is wonderbaarlijk sterk. (...) Een glorieus einde aan een romanreeks, geschreven in sublieme stijl; Deen is altijd literatuur blijven schrijven. Waddenthrillers mag een commercieel handige term zijn, het zijn eerder psychologische literaire romans.' Theo Hakkert, Vers Twee

Spécifications