Description

Wanneer je geen tijd hebt voor een man, dan komt hij juist opdagen.

De was, de kinderen, werk, vrienden, de afwas, het vuilnis… Mijn to-do-lijst was langer dan wie dan ook ooit zou moeten hebben, maar zo is het leven nu eenmaal als alleenstaande moeder.

Het laatste wat ik nodig had was een koppige, irritante alfaman die dacht dat hij indruk op me zou maken door zijn assistente voor mijn neus te versieren. Ethan Norwood was niet mijn type. Slecht nieuws stond op zijn voorhoofd geschreven; van de gevaarlijke twinkeling in zijn ogen en de tatoeages die zijn lichaam bedekken tot de macht die hij heeft als de grootste sponsor voor de paaseierenzoektocht van het dorp.

Bij hem uit de buurt blijven zou makkelijk moeten zijn. Ik had geen tijd, en ik had die eikel al helemaal niet nodig in mijn leven. Jammer genoeg lijk ik geen nee tegen hem te kunnen zeggen. Alsof samenwerken nog niet erg genoeg was, maakte zijn komst naar mijn huis het helemaal af. Maar ik was degene die hem binnenliet, hem mijn kinderen liet ontmoeten en hem me liet kussen en aanraken en me al het andere wat ik moest doen liet vergeten. Omdat hij veel leuker was.